स्थानीय तहमा एमालेको जीतसँगै उब्जेका प्रश्न ?


Share This


नेपालबहस संवाददाता    195 Views

मनोजकुमार कर्ण

एमालेले स्थानीय निर्वाचनको दुई चरणलाई पूर्णतः आफ्नो ‘राष्ट्रवाद’को जीत अर्थ लगाउने भईहाले किनकि सबभन्दा बढी सिट जितेर पहिलो नम्बरको पार्टी बनेको छ । थेसिस, एन्टिथेसिस वा सिन्थेसिस जे लगाएपनि आखिरमा एमाले सबभन्दा बढी सिट जितेको आँखाले देखेको र दिमागले गन्न सकिने परिणाम हो जसलाई स्विकार्नु पर्छ ।

एमालेले मधेशमा झन मधेशवादी दलका पदाधिकारीहरुलाई नै निर्वाचनको मुखमा भित्र्याएको हुनाले हामी नै हौं को भावना किन नपलाओस् ? एमालेलाई लाग्या होः वृद्धभत्ताको शुरुवाती कदम उसैको हो । अब जसले जति रकम वृद्धि गरे पनि क्रेडिट एमालेलाई नै आउने हो र वृद्धहरुले एमालेलाई नै भोट हाल्ने हुन्, ठिक त्यसरी नै जसरी कि भारतको उत्तरप्रदेशमा हरेक गृहणिहरुले किचेनमा मोदी सरकारबाट ग्यास पाएकामा बीजेपीलाई भोट दिए ।

एमालेलाई हो अल्लाह मेहरवान तो गदहा पहलमान सरी कसरी पनि भयो भने मधेशमा उपेन्द्र यादबले मधेशी भनेको केवल मुस्लिम–यादब (एम्–वाई, भाई–भाई, उनकै नारा)लाई लिए अनि विहारको लालु यादबको जस्तो कम्युनल भई उत्ता पहाडी आदिवासी जनजातिसँग मिलेर सके देशकै प्रधानमन्त्री नत्र कम्तिमा जनसंख्याको आधारमा एम् र वाईलाई जोडेर मुख्यमन्त्री खाने सोच्न थाले । यसबाट आतंकित भएर मिस्टर यादबले बुझ्ने भाषामा लोभीपापी मधेशवादी र काँग्रेसी पनि केही भुरावालहरु एमालेमा अस्तित्वको रक्षाको लागि पसिदिए । यो उपेन्द्र जी कै मधेशीलाई टुत्र्mयाउने योगदान भयो ।

पहाडमा त्यतिकैै मधेशी छैन अनि मधेशीले संघीयता लिंदा वा राज्यको पुनःसंरचना गर्न सफल हँुदा वा जनसंख्याको हिसाबले स्थानीय निकायको संख्या वृद्धि गराउन सफल भएमा पहाडमा अन्नपानी बन्द हुनेछको हौवा पिटाएर एमालेले पहाडको भोट सोहरेको भन्दा अतिशयोक्ति नहोला । कम्तिमा एमाले र मधेशवादी दलमा के अन्तर रह्यो भने एमालेले हामी समग्र नेपालको कल्याण चाहँदैनौं, केवल पहाडी समुदायको चाहन्छौं र मधेशी त विखण्डनवादी नै हुन् भन्न र दृष्टिकोण राख्न स्पष्ट भएर आयो भने मधेशवादी दलहरु हामी यसरी देशलाई एकिकृत पारेर बढ्ने छौं र हामी समग्र नेपालको राम्रो स्वास्थ्यको सोच राख्दछौं जसमा नेपालकै मधेशीको दर्जा, सुख, सुविधालाई पहाडी जतिकै दिलाई छाड्छौं भन्न, प्रचारप्रसार गर्न तथा प्रमाणित गर्न सकेनन् । अर्थात्, एमालेले हामी मधेशविरोधी हौं भन्ने कुरा देशभर बताएर पहाडी मत लिन सके भने मधेशवादी दलहरुले हामी साम्प्रदायिक छैनौं र एमाले देश टुक्र्याउन उक्साउने क्रिमिनलहरुको जमात् हो, त्यो नेपालका पहाडी÷मधेशी सबै जनतालाई भन्न नसकेर एमालेलाई खेद्न देशबाटै खेद्न सकेनन् ।

एमाले त्यस्तो एनजिओ वा जापानी हलुवावेद (पर्सिमोन) पार्टी हो जसको राज्य पुनर्संरचनाको मोडेल काँग्रेस र माओवादीको क्रस हो अर्थात्, उसको अरिजिनल होइन किनकि उ संघीयता र परिवर्तन विराधी तथा मधेशीको मागमा पूर्ण नकारात्मक पार्टी हो । उसले प्रत्येक घरमा एनजिओमै भएपनि एउटा न एउटा जागिर दिएको छ भलै लेवी यति तेज हो कि तलब लिएकाको घरमा केवल भोजन र आङ् ढाक्ने लुगाबाहेक केही पैसा बच्दैन अतः नयाँ बधुवा मजदूरको रुपमा उनीहरु हरेस खाएर एमालेको कमारा बनेका छन् । माओवादी केन्द्रले आन्तरीक भाँडभैलो नेतृत्व र पार्टीनीतिमा परिवर्तन ल्याए भने एमालेका बधुवा मजदूर तथा कमारा कार्यकर्ताहरुलाई उद्धार गरोस् र वामपन्थि मत उसैले लेओस् । यो तब नै सम्भव छ जब कि देशले आर्थिक रोजगारको सृजना गर्छ र माओवादीको माध्यमले जागिर खाएकाहरुले एमालेभन्दा फरकढंगले लेवी तिर्न नपरोस् !

सोहिबारे काँग्रेसले के भन्छ ? नेपाली काँग्रेस शब्द उल्लेख गरिरहँदा कतिपय साथीले मलाई पहाडी काँग्रेस लेख्न भन्छन् । किन यसो होला ? केवल यो स्तम्भकार मधेशीको अधिकार खोज्ने भइदिएर वा सर्वसाधारण मधेशीसमेतले नेपाली काँग्रेस इज नो मोर नेपाली काँग्रेस, इट इज नाउ पहाडी काँग्रेस भनेर यथार्थ बुझेर भनेका होलान् ? काँग्रेसको मनसाय थियो :– मधेशवादी दललाई निर्वाचनबाट चुनाव चिन्ह, जनसंख्याको आधारमा स्थानीय निकाय र निर्वाचन क्षेत्र नबढाउने र लिङरिङ गरेर मधेशवादी दलमाथि मधेशमै सत्ताको लागि सिंहदरबार–बालुवाटार नछाडेको आरोप लागोस् र यता मधेशीमत, विनाप्रतिस्पर्धी, काँग्रेसमा झरोस् । काँग्रेसलाई थाहा थियो कि उपेन्द्र यादबलाई आदिवासी जनजातिले भारतविरुद्ध चीनलाई नेपालमा सकेजति सघाएर दूधबाट झिंगा फाले झैंं फालिदिने छन् भने आदिवासी–जनजातिसँग पार्टी एकिकरण पश्चात् उपेन्द्रको यादब–मुस्लिमबाहेक मधेशीप्रतिको रवैयाले उनी र संघीय समाजवादी फोरम नेपालप्रति त्यतिकै मधेशमा घृणा फैलिरहेको छ ।

त्यसमाथि राजपाबाहेक स्वयँ उपेन्द्रले विजय गच्छेदारको लहैलहैमा स्थानीय निर्वाचनमा भाग लिए भने उनी झनै सत्ताको लोभी, गच्छेदार र उपेन्द्र यादबबीच मधेशीको मनमा फरक रह्ने छैन अनि पहाडी राष्ट्रवादलाई मानेर भाग लिएको निर्वाचनमा यी गच्छेदार र उपेन्द्रका कन्फ्यूज्ड् मधेशी मतहरु अन्ततः काँग्रेसमै आउने हो । तर भइदियो काँग्रेसलाई उल्टो । मधेशमा विराटनगर जस्तो कोइराला परिवारको गृहस्थान बाहेक काँग्रेसको जनाजा एमालेले निकालीदियो । काँग्रेसले ठान्दै आएको मधेश उसको वीर्ता हो भन्ने सपना टुट्दा काँग्रेस छानाबाट खसे झैं भएको छ । काँग्रेसलाई करेन्ट लागेको छ कि कम्तिमा मधेशवादी राजपा लोकतान्त्रिक शक्ति थियो र काँग्रेसको षड्यन्त्र र कालनेमी–सकुनीनीतिले मधेशीलाई निर्वाचनबाट हुत्याएर स्वयँ भोटलिने एमाले जस्तो आतंकवादी, एनजिओकर्मी तथा विदेशी एजेन्टले भरेको पार्टीलाई हुन गएको छ । काँग्रेसको मधेशीप्रतिको रेसियल डिस्क्रिमिनेसनले न काँग्रेस जित्यो, न कम्युनिष्ट किनकि एमाले स्वयँले अमेरिकन राजदूत एमालेको पार्टी कार्यालय भ्रमण गर्दा माक्र्सलगायत विश्व कम्युनिष्टका नेताहरुको फोटा लुकाएर ‘हामी कम्युनिष्ट होइनौं, हामी अर्को किसिमको लोकतान्त्रिक वा काँग्रेस हौं’ भने ! संघीय समाजवादीका उपेन्द्र्र हिस्स यसका अध्यक्ष उपेन्द्र यादब बारे माथि उल्लेख भएका बाहेक केही यी कुराहरु बुझ्न एकदम जरुरी छ ।

उपेन्द्र यादब पहिलो त्यसतो मधेशवादी पार्टीका अध्यक्ष हुन् जो २०६४ सालमा राजपा वा तमलोपा वा अन्य मधेशवादी दलहरु नरहेको अवस्थामा मधेशवादी आन्दोलनलाई आमजनताले समानताको लडाईं तार्किक निष्कर्शमा नपुगुन्जेल अन्त्य नगर्ने भनेकोमा सुटुक्क चोर जस्तो मधेशबाट सेनाको नाइटभिजन हेलिकप्टरमा सवार भई गिरिजाप्रसाद कोइरालाको मेजमानीमा बालुवाटार सरिक भए । आज मि. उपेन्द्रले राजपा वा डा. सीके राउत वा अन्य कसैलाई दोष लगाउन सक्छन् तर सो दिन महन्त ठाकुर काँग्रेसमै थिए, भने किन माग पूरा नहँुदै आन्दोलन तुहाए ? सोहिक्रम संविधान घोषणा २०७२ मा पनि हँुदा किन दोहो¥याए र अन्य मधेशवादीलाई पनि दोहो¥याउन लगाए ? त्यो उपेन्द्र यादब हो, जसले मधेशमा एक मधेश प्रदेशको नारा, चर्चा गुञ्जायमान भई शिखरमा रहेको बेला तथा मधेशीले उनलाई मसिहा मानिरहेकोे बेला उनले हिन्दी पत्रिका हिमालिनीलाई सुटुक्क मुसा वा चोरको जस्तो ह्वीस्पर गरेर कोशी पूर्र्व र कोशी पश्चिम गरि मधेशीलाई फकाएर मधेशलाई दुई प्रदेशमा बाँड्न सकिन्छ भन्ने अन्तर्वार्ता दिए जुन प्रति स्तम्भकारसँग सुरक्षित छ !

यो उनै उपेन्द्र हुन् जसले भारतीय राजदूत राकेश सूदलाई परराष्ट्रमन्त्री आफू छँदा हरिहर भवन मन्त्री क्वार्टरमा कसलाई कसरी भेट्ने भनेर गाली गरेका थिए जबकि चीनीयाँ दूत वा राजदूत आउँदा उनी लम्पसार पर्छन् । नेपालमा माओवादी जनयुद्ध हँुदा लुक्न भारतमा जान्छन् तर बाहिर आउँदा चीनीयाँ दूतको आज्ञापालन गर्दै भारतविरोधी गिनेचुनेका आदिवासी जनजातिसँग पार्टी एकीकरण गर्छन् र स्वयँलाई कम्युनिष्टविगतको ह्यांगओभर रहेको छर्लङ्ग पार्छन् । मि. उपेन्द्रलाई यो लाग्या होला कि राजपा र अन्य मधेशवादी दलहरु हाल मुद्दाको लडाईंमा व्यस्त रहेका बेला हामी संघीय फोरमले सुटुक्क निर्वाचनमा भाग लिएर पुनः हामीपनि मधेश आन्दोलन मैं छौं र हाम्रो माग अनुसार संविधान पुनर्लेखनको चर्को कुरा गर्दा हामी नै राजपाभन्दा क्रान्तिकारी रह्नेछौं । यो त उपेन्द्र यादबकै विगतको व्यंग्य उनैलाई सुहाउने भयो ः सौ चुहा खाकर बिल्ली चली हज के । उपेन्द्र यहाँ चिप्ले :– उनले यसो सहयात्री दललाई धोका दिंदा न मधेशी र न पहाडी दल तथा जनताले पत्याउलान् भन्ने बुझेनन् भने मधेशी मतदाताको सेन्टीमेन्टको अध्ययन गर्नै नसकेको पुष्टि भयो । उपेन्द्र नै हो जसले आजसम्म मधेशमा ग्वारहरुको संख्या अनुसार ग्वारले नैै सबै मधेशवादी दल भविष्यमा एकीकृत हुन्छ भने अध्यक्षमात्रै होइन कि आजिवन अध्यक्ष रह्नुपर्छ भन्ने अहिरी घमण्डले अन्य कसैलाई मधेशी नेता नमानेर एकीकृत मधेशवादी दल निर्माण हुन दिएनन् ।

उनै उपेन्द्रले मधेश राजनीतिलाई मन्द गराए, कहिल्यै गतिशिलता आउन नदिएर सिथिल पारे । मधेशवादी दलहरु एकीकरण आज हुन्छ, भोली हुन्छ भनेर अनुमान लगाईरहेका बेला महन्त ठाकुरलाई नेतृत्व नमानेर भाँड्भैलो मच्चाए । योगदान अनुसार महन्त ठाकुरपछि उपेन्द्र नै आउँथे होलान् नेतृत्वमा तर उनमा केवल मधेशी मुक्तिको सवालमा पनि अलिकति भएपनि त्याग देखिएन ।

मधेशी मतदाताले लोप्पा त खुवाइ नै दिए उनलाई तर मैथिली उखान अनुसार जौंरी जइरगेल लेकिन अइठन बाँकीए हई अर्थात् डोेरी जलिसकेपछि पनि एेंठन (बाँटन) बाँकी नै छ जस्तो गरि उल्टै राजपालाई संगै लाने र संविधान पुनर्लेखन गराउने तथा आन्दोलन जारी नै छ भन्छन् । अन्य चिन्ता छोडेर आफ्नो इमेज के होेला वास्तविक सहिद र पिडित मधेशीको आत्मामा, त्यो बुझ्दा उनैलाई तत्काल भलाई छ । (मधेश दर्पण फिचर सेवा)

तपाईको प्रतिक्रिया

सम्बन्धित समाचार