बधाई परम्परामा प्रधानमन्त्रीदेखि मन्त्रीसम्मका स्टण्ड, अपाच्य र अनावश्यक फाइँफुट्टी
![नेपालबहस संवाददाता](
https://nepalbahas.prixacdn.net/media/albums/NB_T3X4AROp05.jpeg
)
नेपालबहस संवाददाता
साउन २, २०८१ बुधबार १२:५७:११
![](https://nepalbahas.prixacdn.net/media/albums/oli.jpg-22_KZHIu2BChO_5CnSQx7SoY.jpg)
२ साउन, काठमाडौं । आज बुधबार प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओलीको स्टाटस आयो, बधाई र शुभकामनाका कारण प्रधानमन्त्री कार्यालयमा भीडभाड भयो, महत्वपूर्ण काममा समय दिन सकिएन । अब बधाई र शुभकामना दिने कुरालाई डिजिटल बनाउ । जसले बधाई थाप्ने र दिने दुवैलाई सहज होस । प्रधानमन्त्री यसै पनि व्यस्त हुने भएकाले उनले सहज बाटो प्रयोग गर्न आग्रह गरेको हुनुपर्छ ।
बधाईको चर्चा प्रायः प्रधानमन्त्री र मन्त्रीकै हुन्छ । त्यो भन्दा मुनिको तहमा वा कार्यमा पनि बधाई र शुभकामना दिने चलन छ, चर्चा हुँदैन, उनीहरू अनावश्यक स्टण्ड गर्दैनन् । म काम गर्न आएको हुँ मलाई डिस्टर्व नगर्नु भन्ने आशय व्यक्त गर्दैनन् । बधाई दियो सकियो । तर, पछिल्लो समय नयाँ व्यक्ति मन्त्री बन्दा स्टण्ड देखाउने परम्पराको विकास भएको छ ।
अघिल्लो पटकको प्रधानमन्त्रीकालमा ओलीले आफूलाई पोष्टरमा महाराजा नै प्रमाणित गर्न खोजे । राज्यको करोडौं रकम सकेर उपत्यकाका चोक र सडकमा राखिएका बिजुलीका पोल उनको पोष्टरले भरिएका थिए । सामाजिक सुरक्षा कोष स्थापना गराएको खुसियालीमा ओलीले आफूलाई हिरो भन्दै पोष्टरमा फोटो राख्न लगाए । तर, यो कोष स्थापना गर्ने निर्णय कांग्रेसले धेरै अगाडि गरिसकेको थियो । ओलीको यो कदम अशोभनीय र अमर्यादित भएको टिप्पणीहरू धेरै आए । एमाले र नेता कार्यकताहरु ओलीको तस्वीरयुक्त पोष्टर पोलमा झुण्डाएर महान नेता र प्रधानमन्त्री भनेर महिनौसम्म दौडिए । तर, ओली बेहाल र अपहेलित भएर सत्ताबाट बाहिरिनुपर्यो ।
त्यसपछि याे स्टण्ड राजनीति काठमाडौं महानगरको मेयरमा बालेन शाह विजय भएर आएपछि हल्का देखियो । त्यसपछि नयाँ शक्ति हौ भन्दै आएका राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीका सांसद र मन्त्रीहरूले देखाए । माला लगाउँदिन, खादा नल्याउनु, म काम गर्न आएको मान्छे इत्यादि । यस्तै यस्तै भनेर के के न गर्छु भन्ने धमास दिए । तर, कसैले खालो सारेनन् । सबैको अवस्था महिना दिन नबित्दै देखिन थाल्यो । बधाई अस्वीकार गरेकाहरू लुत्रुक्क पर्न थाले ।
एक वर्ष अघि प्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहाल प्रचण्डको मन्त्रिपरिषदमा उपप्रधानमन्त्रीसहित गृहमन्त्री बनेका रवि लामिछाने दोस्रो पटक सो पदमा आउँदा त्यो स्टण्ड घट्यो । माओवादी कोटामा मन्त्री बनेका सुदन किराँतीले पनि राम्रै स्टण्ड देखाए । संस्कृति, पर्यटन तथा नागरिक उड्डयन मन्त्री बनेका उनले मन्त्रालयमा खादा र माला किन्ने पैसा राख्न भन्दै पेटिका राखिदिए । त्यसमा करिब तीन लाख पैसा पनि उठ्यो । यो पैसा के गरे उनैलाई थाहा होला ।
मन्त्री सुदन किराँतीले मन्त्रीको पदभार ग्रहण गरेकै दिनदेखि खादा, माला र बुकेको प्रयोग नगर्ने घोषणा गर्दै त्यसको सट्टा सहयोग रकम संकलन गरी दुर्गम क्षेत्रको शिक्षालाई सहयोग गर्ने घोषणासहित उक्त सहयोग पेटिका राखेका थिए । त्यो स्टण्ड परम्परा यो ओली नेतृत्वको मन्त्रिपरिषदमा पनि देखियो । केही मन्त्रीले ठाडै भने त केहीले फेसबुक पेजतिर पनि राखे । परराष्ट्रमन्त्री बनेकी आरजु राणा देउवाले पनि हल्का स्टण्ड देखाइन् ।
कांग्रेस कोटाबाट प्रचण्ड नेतृत्वको सरकारमा कानुन मन्त्री बनेका धनराज गुरुङले पनि बधाई दिन आएकाहरूको अगाडि आफूलाई महान सदाचारी र कर्मनिष्ठ नेता देखाउन खोजे । उनी कांग्रेसका उपसभापति समेत हुन् । माला लगाउने, खादा लगाउने संस्कारलाई उनले गलत मात्रै सावित गर्न खोजेनन् । सामाजिक कुरीति र जातीवादलाई यही कार्यकालमा अन्त्य गराउँछु भन्दै दलित समुदायबाट भान्से राखेका थिए । धेरै जिल्ला भ्रमणमा जाँदा उनले खाना खान र बास बस्न दलितका घर पनि खोजे । तर, कानुन मन्त्री भएर माखो मारेनन् । न दलितका विषयमा केही गरे, न जनजातिका लागि केही गरे । यो केवल उनको राजनीतिक स्टण्ड मात्रै भयो । जसले उनैलाई हानी पुर्यायो ।
शीतलनिवासमा शपथ लिएर पहिलो पटक मन्त्रालय पुगेका स्वास्थ्यमन्त्री प्रदीप पौडेलले फूलमाला र खादा लगाउन अस्वीकार गरे । आएका शुभचिन्तकको चित्त दुख्ने गरी नै उनले भने, कर्मचारीले पनि अमिलो मुख लगाए । मन्त्रालयमा कर्मचारीले उनको स्वागतमा सबै तयारी गरे पनि उनले मानेनन् । उनले स्वास्थ्य मन्त्रालयमा रहेर काम गरेर देखाउन नसकेसम्म कतै पनि माला र खादा नलगाउने घोषणा गरे ।
उनले यो भनाइ राखे लगत्तै कर्मचारीले हेरौँला भने । साथीभाई शुभचिन्तक कसैले पनि राम्रो मानेनन् । सामाजिक सञ्जालदेखि सबैतिर समाचार बने । तर, मन्त्री पौडेलले यो गर्न आवश्यक थिएन । आएकालाई धन्यवाद भनिदिएको भए पुग्थ्यो भन्नेहरू धेरै भेटिए । बधाई दिने नेपाली परम्परा हो । कुनै नयाँ कामको सुरुवात गर्दा, पद सम्हाल्दा, जिम्मेवारीमा पुग्दा, प्रतिस्पर्धामा अगाडि आउँदा होस वा विवाहदेखि सुत्केरीसम्म बधाई दिने चलन छ। मृत्यु संस्कार बाहेकका प्रायः सबैमा बधाई आउँछ । कुनै काम सुरु गर्दा राम्रो होस भन्ने शुभचिन्तकको चाहना व्यक्त गर्ने संस्कार हो, बधाई ।
अनावश्यक चर्चा र सहानुभूति कमाउन पनि बधाईका समयमा मलाई चाहिँदैन भन्ने एउटा तर्क भयो । बधाई थाप्नेका भन्दा बधाई दिन आउनेको उद्देश्य अनेक हुन्छन् । आफ्ना काम बनाउने चाहना नै हो सबैको । सचिवालयमा नियुक्ति खाने, ठेक्कापट्टा हात पार्ने, चाहेको ठाउँमा सरुवा जस्ता धेरै कारणले बधाई दिन चाहनेको भीड हुन्छ । विगतको अनुभवले प्रधानमन्त्री ओलीले डिजिटल माध्यमबाट बधाई तथा शुभकामना दिन उपयुक्त हुने बताएका हुन् । तर, बधाई लिने चाहना ओलीको पनि कम छैन ।
गत वर्ष उनले पर्सामा एक सय ५१ किलोको माला लगाए । नेकपा एमालेको जिल्ला समिति पर्साले आयोजना गरेको पार्टी प्रवेश कार्यक्रममा पार्टी कार्यकर्ताहरूले उनलाई १ सय ५१ किलोको माला लगाइदिएका थिए । माओवादी अध्यक्ष प्रचण्ड पनि यसका सौखिन हुन् । उनले गोरखादेखि तराईका जिल्लामा पुगेर लगाएका मालाका काण्डहरू धेरै छन् । सामान्य रुपले हेर्दा बधाई थाप्ने र अतिथिको सम्मान गर्ने संस्कार माथिको राजनीति पछिल्ला दिनहरूमा पाच्य हुँदै गएको देखिँदैन ।
नेपालबहस संवाददाता
नेपालबहस डटकमको अंग्रेजी संस्करणका साथै अनलाइन टिभी पनि सञ्चालित छ । फेसबुक र ट्वीटरमार्फत पनि हामीसँग जोडिन सकिनेछ । नेपालबहसमा प्रकाशित कुनै सामग्रीबारे कुनै गुनासो, सूचना तथा सुझाव भए हामीलाई [email protected] मा पठाउनु होला । धन्यवाद ।
लेखकबाट थपजनहितलाई सर्वोपरि ठानेर काम गर्न मन्त्री यादवको अग्रह
भदौ २२, २०८१ शनिबार
अध्यक्ष नेपाल स्वदेश फिर्ता
भदौ २२, २०८१ शनिबार
आतंकवादी समूहसँग नेपाल प्रहरीका डीएसपी कसरी जोडिए ?
नेपालबहस संवाददाता
भदौ २२, २०८१ शनिबार
नेपाल प्रहरी र सशस्त्र प्रहरी जवानको पेन्सन अवधि १६ प्रस्ताव
नेपालबहस संवाददाता
भदौ २२, २०८१ शनिबार
आतंकवादी समूहसँग नेपाल प्रहरीका डीएसपी कसरी जोडिए ?
भदौ २२, २०८१ शनिबार
नेपाल प्रहरी र सशस्त्र प्रहरी जवानको पेन्सन अवधि १६ प्रस्ताव
भदौ २२, २०८१ शनिबार
कस्तो रहला आज देशभरको मौसम ?
भदौ २३, २०८१ आइतबार
कस्तो छ तपाईको आजको राशीफल ?
भदौ २३, २०८१ आइतबार
आइतबार कर्णाली स्वास्थ्य विज्ञान प्रतिष्ठानको दीक्षान्त समारोह
भदौ २२, २०८१ शनिबार
बेलायती प्रधानमन्त्री स्टारमर डब्लिनको ‘ऐतिहासिक’ भ्रमणमा
भदौ २२, २०८१ शनिबार
मजदुर आन्दोलनका कारण राहुघाट जलविद्युत् आयोजना निर्माण प्रभावित
भदौ २२, २०८१ शनिबार